• Kino
  • Mapa
  • Ogłoszenia
  • Forum
  • Komunikacja
  • Raport

Problemy nastolatków zagrane przez młodzież Młodego Teatru Szekspirowskiego

Łukasz Rudziński
6 marca 2023 (artykuł sprzed 1 roku) 
Opinie (48)
Młodzi ludzie w wielu scenach "Klisz" piętnują fałsz i obłudę ze strony rodziców, mówiących o sprawach będących w sprzeczności z ich postępowaniem. Młodzi ludzie w wielu scenach "Klisz" piętnują fałsz i obłudę ze strony rodziców, mówiących o sprawach będących w sprzeczności z ich postępowaniem.

Mówi się, że nie ma spektakli teatralnych skierowanych do nastolatków, szczególnie do młodzieży licealnej. Liczne przedstawienia dla dzieci są dla nich zbyt infantylne, a spektakle dla dorosłych rzadko poruszają tematy, które na ich etapie życia są najważniejsze. Dlatego Gdański Teatr Szekspirowski stworzył teatr młodzieżowy, w którym młodzi ludzie uczą się teatru, a o najważniejszych dla siebie kwestiach mówią ze sceny - tak jak w "Kliszach", pierwszej premierze Młodego Teatru Szekspirowskiego.





Rzadko mówi się o edukacji w kontekście instytucjonalnych trójmiejskich teatrów, chociaż odgrywa ona coraz istotniejszą rolę w każdym z nich. Wystarczy spojrzeć na działania Teatru Muzycznego w Gdyni, Opery Bałtyckiej, Teatru Wybrzeże, Teatru Miejskiego w Gdyni czy Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego.

Ten ostatni od lat z powodzeniem organizuje m.in. integracyjny projekt "Teatralny pasjans", w którym biorą udział seniorzy, młodzież szkolna i osoby z niepełnosprawnościami. Jego finałem są prezentacje miniatur teatralnych z udziałem zaproszonych do udziału grup.

Bardzo naturalnie wypadają sceny zabawy podczas "domówki", chociaż sielanka nie trwa zbyt długo. Bardzo naturalnie wypadają sceny zabawy podczas "domówki", chociaż sielanka nie trwa zbyt długo.
Jednak GTS poszedł krok dalej - dokładnie rok temu stworzył Młody Teatr Szekspirowski, czyli stałą grupę warsztatową, uczącą się teatru pod wodzą doświadczonej aktorki i pedagoga - Marzeny Nieczui-Urbańskiej. Kilkanaście młodych osób chciało oczywiście nie tylko poznać tajniki teatralnego warsztatu, ale też wyjść na scenę, by opowiedzieć o najważniejszych dla nich sprawach. Tak powstały inspirowane kliszą fotograficzną - nośnikiem pamięci - "Klisze", pierwsza premiera teatralna Młodego Teatru Szekspirowskiego.

Spektakl dotyka takich kwestii, jak brak uwagi ze strony rodziców wiecznie zajętych własnym rozwojem osobistym, pracą lub kłótniami między sobą, problemy w grupie rówieśniczej, samobójstwo kolegi, rozmowa z rodzicami na temat niebinarnej tożsamości seksualnej.

Uderza brak wiary we własne dzieci, włącznie z próbą "uszczęśliwiania ich" na siłę autorytarnymi decyzjami, mającymi odwieść je od własnych zainteresowań czy pasji, które rodzicom wydawać się mogą zwykłą stratą czasu. Nie zabrakło też próby kreowania wizerunku na TikToku (całkowicie odmiennego, jak można przypuszczać, od rzeczywistości tiktokerki).

Wiele scen kończy się w podobny sposób - młody człowiek zostaje sam, bo rodzice mają mnóstwo spraw do załatwienia, ważniejszych od rozmowy z własnym dzieckiem. Wiele scen kończy się w podobny sposób - młody człowiek zostaje sam, bo rodzice mają mnóstwo spraw do załatwienia, ważniejszych od rozmowy z własnym dzieckiem.
Młodzież Młodego Teatru Szekspirowskiego ma do dyspozycji scenę Teatru Szekspirowskiego, z kilkoma rekwizytami wnoszonymi przez siebie na scenę. Akcja rozgrywa się zarówno w mieszkaniach bohaterów spektaklu, jak i na szkolnej sali gimnastycznej, gdzie wystawiany jest "Hamlet" Szekspira. Widzowie śledzą jednak przede wszystkim relacje rówieśnicze podczas próby do spektaklu i wątek rodziców, którzy usiłują nakłonić prowadzącą zajęcia teatralne do tego, aby przekonała ich dziecko, że nie nadaje do teatru, bo aktorstwo to w ich mniemaniu zajęcie niekonkretne i nieopłacalne.

Co wymowne, część scen prowadzona jest przez telefon, nieodłączny element życia i funkcjonowania przecież nie tylko młodych ludzi. To czasem próba kontaktu z nieobecną matką, układającą sobie życie u boku nowego partnera, lub rozmowa dwóch rywalizujących ze sobą przyjaciółek, zastępująca bezpośrednie spotkanie, albo próba wykreowania fikcyjnej internetowej rzeczywistości jako formy dowartościowania w obliczu chronicznego braku uwagi ze strony najbliższych.

Potencjał aktorski grupy Młodego Teatru Szekspirowskiego jest duży. Jego próbkę dają sceny z prób do "Hamleta". Potencjał aktorski grupy Młodego Teatru Szekspirowskiego jest duży. Jego próbkę dają sceny z prób do "Hamleta".
Przestrzeń gry wydzielona jest światłem, a porządek scen niekiedy zaburzony jest przez Marzenę Nieczuję-Urbańską pytaniem zadawanym uczestnikom spektaklu przez mikrofon - "o czym marzysz?". Wtedy któryś z podopiecznych reżyserki wychodzi na scenę i wygłasza krótki monolog.

Co ciekawe, młodzi ludzie nie uczyli się tekstu, a improwizacji na temat poruszanych w spektaklu zagadnień, ze świadomością przekazu i wymowy, jakie powinna mieć każda scena. Sami odpowiadają za język i dialogi przedstawienia, co zresztą bywa przyczyną drobnych błędów językowych czy zabawnej maniery, z jaką prezentowani są dorośli, przede wszystkim rodzice.

Podkreślono też, że granice między głupim żartem a brutalną rzeczywistością bywają płynne. Od dobrej imprezy do tragedii może być tylko krok. Podkreślono też, że granice między głupim żartem a brutalną rzeczywistością bywają płynne. Od dobrej imprezy do tragedii może być tylko krok.
Młody Teatr Szekspirowski to przestrzeń wolności i miejsce, w którym młodzi ludzie mogą mówić o sprawach dla siebie najważniejszych. Szczerość i bezpośredniość tego przekazu imponują, podobnie jak energia młodych ludzi, bardzo naturalnie wypadającej szczególnie w scenach zbiorowych.

Cała osiemnastka: Aleksandra Dębowska, Daria Dulska, Róża Grala, Aleksandra Kochanek, Weronika Maj, Julia Mazur, Zofia Pietrzak, Patrycja Radosz, Dobromiła Sachse, Nina Stańczak, Zuzanna Stankiewicz, Hanna Wowerka, Miłosz Bogdanowicz, Błażej Grzębski, Antoni Kubicki, Jakub Olędzki, Michał Woźniak, Oliwer Zawadzki jest na scenie zdyscyplinowana i zaangażowana, więc pomimo licznych improwizacji na scenę wkrada się zaskakująco mało chaosu.

Subtelnie wskazano też brak wiary rodziców w możliwości dziecka, którzy "dla jego dobra" nie chcą skorzystać z jego pomocy czy powierzyć mu odpowiedzialnego zadania. Subtelnie wskazano też brak wiary rodziców w możliwości dziecka, którzy "dla jego dobra" nie chcą skorzystać z jego pomocy czy powierzyć mu odpowiedzialnego zadania.
Nawet jeśli młodzi ludzie nie zawsze panują nad środkami wyrazu, to zaskakują rozpiętością podejmowanych tematów, opowiadając - na własne życzenie - o bardzo trudnych kwestiach. Najmocniej nacechowany emocjonalnie jest coming out dziecka, które nie czuje się dobrze we własnej skórze, oraz wiadomość o samobójstwie brata i kolegi, przerywające sielankę i zabawę.

Spektakl skojarzeń na finał polsko-islandzkiego projektu z Olgą Bołądź



Marzena Nieczuja-Urbańska z taktem i w ściśle określonych teatralnych ramach pozwala młodzieży licealnej na twórczą ekspresję, uwalniając potencjał aktorski i kreatywność swoich aktorów. Młody Teatr Szekspirowski jest formacją ciekawą, zdecydowanie wartą śledzenia, bo teatrów tego typu, z przekazem dla rówieśników i ich rodziców, nie ma zbyt wiele. Kolejna premiera tej grupy ma się odbyć w czerwcu.

Miejsca

Spektakle

Opinie wybrane

Wszystkie opinie (48)

alert Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

Wydarzenia

Pobożni i cnotliwi. Dawni gdańszczanie w zwierciadle sztuki (1 opinia)

(1 opinia)
20 zł
spotkanie, wystawa, warsztaty

Kultura ludowa Pomorza Gdańskiego

wystawa

Wystawa "Kajko, Kokosz i inni"

wystawa

Sprawdź się

Sprawdź się

Który znany polski pisarz zamieszkał niedawno w Brzeźnie?

 

Najczęściej czytane