stat
Impreza już się odbyła
PATRONAT

Opowieść niepokojąca

Zapraszamy na spektakl Trójmiejskiego Kolektywu Twórczego pt. "Opowieść niepokojąca". Tytuł nawiązuje bezpośrednio do zbioru opowiadań Josepha Conrada, które skupiają się wokół tematyki istoty ludzkiej tożsamości. To wyjątkowe opowiadania, przywołujące demony z zakamarków ludzkiej duszy. Spektakl nie jest adaptacją taneczną dzieła Conrada, stanowi natomiast autorską, swobodną interpretację podejmowanej przez niego tematyki.

20 - 29 sierpnia 2021

Gdańsk,
bilety 15 - 35 zł
Kup bilet
paź 14

czwartek, godz. 19:00

bilety 100-120 zł
Kup bilet
Trójmiejski Kolektyw Twórczy tworzą tancerki związane z Sopockim Teatrem Tańca: Joanna Nadrowska, Barbara Pędzich, Grażyna Słaboń oraz Dorota Zielińska (która akurat w "Opowieści niepokojącej" nie zatańczyła). Na swoim koncie mają już trzy spektakle, w których widać wyraźnie poszukiwanie własnego języka; choreografii i tematyki odrębnej od dokonań Joanny Czajkowskiej i Jacka Krawczyka, liderów STT.

Szczególnie wiele podobieństw znaleźć można pomiędzy premierową "Opowieścią niepokojącą" a ich drugą realizacją, "Jasno czyli ciemno". To choćby zainteresowanie tematyką psychologiczną, eksplorowanie ciemnej strony ludzkiej natury, oszczędny, nieśpieszny ruch, budowanie strony plastycznej przedstawienia za pomocą kontrastów światła i cienia, czy wreszcie konstrukcja dramaturgiczna przedstawień złożona z wyraźnie wyodrębnionych scen.

Jak wskazały same artystki, luźną inspiracją dla ich najnowszej produkcji, był wczesny tom opowiadań Josepha Conrada Korzeniowskiego "Opowieści niesamowite". I tak jak w zbiorze opowiadań, spektakl ten to szereg utrzymanych w podobnej stylistyce scen, podzielonych momentami, w których tancerki zastygają w bezruchu, oświetlone tylko punktowym reflektorem. Można odleźć tu wyraźną ewolucję postaci - przedstawienie otwiera układ taneczny w parterze, zbudowany przede wszystkim na ruchu synchronicznym, w którym artystki "budzą" się i poruszają niczym jedno ciało. W kolejnych układach postacie nabierają cech indywidualnych (zyskują tożsamość?), wchodzą ze sobą w interakcję, tworzą zależności władzy i poddaństwa - niczym jednostki w społeczeństwie.

Taniec w "Opowieści niepokojącej" jest utrzymany w jednostajnym tempie; pozbawiony efektownych układów i wyrazistych emocji, momentami staje wręcz mechaniczny. Stosunkowo prosta choreografia często budowana jest w parterze, ze sporą ilością układów synchronicznych, pojawiają się w niej elementy ruchu codziennego czy partnerowania. Tancerki niezwykle pewnie czują się w wybranej przez siebie stylistyce, są skupione i precyzyjne. Towarzyszy im także nieśpieszna, jednostajna muzyka elektroniczna.

Niezwykle istotną rolę odgrywa w spektaklu światło; budujące silne kontrasty czerni i bieli, często pozostawiające ciała tancerek w półmroku, czy efektownie oświetlające jedyny element scenografii, czyli półprzezroczyste płótna białego materiału, przypominające żagle. Artystki korzystają także z kostiumu: w drugiej scenie ubierają się w "codzienne" stroje, umownie wchodząc w role społeczne; w kolejnych scenach konsekwentnie ogrywają płaszcz, na początku symbolizujący władzę, później wykluczenie."

Mirosław Baran

Scenariusz, reżyseria, choreografia, wykonanie: Joanna Nadrowska, Grażyna Słaboń, Barbara Pędzich
Współpraca artystyczna: Maria Miotk
Muzyka: Pan.Mruk
Zrealizowano w ramach Gdańskiego Festiwalu Tańca 2017 oraz ze środków Miasta Gdańska w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska

Opinie

Walczymy z przemocą słowną

Kasujemy opinie obraźliwe i nie na temat

Twoja opinia

Dodaj opinię

Odpowiedz

Dodając opinię akceptujesz regulamin dodawania opinii.
Administratorem Twoich danych osobowych jest Trojmiasto.pl Sp. z o.o.. Szczegóły przetwarzania danych znajdują się w polityce prywatności.

Sprawdź się

Siedziba Muzeum Narodowego w Gdańsku przy ul. Toruńskiej 1 funkcjonuje jako muzeum od...?