stat

Dudi. Andrzej Dudziński - wystawa prac

Z przyjemnością zapraszamy Państwa do odwiedzenia wystawy prac Andrzeja Dudzińskiego -malarza, grafika, satyryka, fotografa, twórcy postaci Dudiego i Pokraka. Pochodzącego z Sopotu "obywatela świata" wszyscy znają, ale, być może nie wiedzą, jak różnorodna jest jego twórczość. Nasza wystawa wpisuje się w cykl wydarzeń zorganizowanych w 2019 roku wokół jubileuszu 50. lecia pracy artystycznej autora.

Prezentowane dzieła to klasyka twórczości Dudzińskiego - przede wszystkim duży zbiór ilustracji, publikowanych na łamach takich czasopism jak: Szpilki, Tygodnik Powszechny oraz Time, Newsweek, The Washington Post Magazine i Harpers. Nie zabraknie także kultowych bohaterów jego dzieł: Dudiego, rozczochranego ptaka, komentującego PRLowską rzeczywistość na łamach Szpilek, oraz Pokraka, kulki na pajęczych nóżkach, dziecinnego gryzmoła, łobuza grasującego po papierze czy płótnie, grającego wszystkim na nosie, który - rysowany lewą ręką - wyrażał wszystko co negatywne. Oryginalny styl Dudzińskiego, rozpoznawalny nawet w Nowym Jorku, nie daje się łatwo zaklasyfikować - i dobrze! Potrafi być ironiczny, poetycki, a nawet psychodeliczny, ale chyba najważniejszą jego cechą jest fantastyczne wyczucie koloru i niepokorność wobec tradycji.

W monografii artysty odnajdujemy krótkie podsumowanie autora: Wszystkie moje dotychczasowe twórcze usiłowania polegały na "odrywaniu się" od tradycji i szukaniu sobie miejsca poza wspólnym zbiorem. Po powrocie z Hiszpanii i Włoch uświadomiłem sobie, że nie ma sensu uciekać, i ta myśl wydała mi się kojąca. Od początku wszystko, co robiłem, wypływało z wewnętrznej potrzeby, powodowane bliżej niesprecyzowanymi impulsami. (...) Maluję, rysuję i fotografuję to, co sam chciałbym zobaczyć. Zapraszamy Państwa do wspólnego oglądania!

Andrzej Dudziński (ur. 1945 w Sopocie) Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, grafiką prasową i fotografią. Studiował architekturę na Politechnice Gdańskiej w latach 1966-68, a następnie przeniósł się na architekturę wnętrz i grafikę do gdańskiej PWSSP. Zakończył studia na ASP w Warszawie na wydziale grafiki w pracowni plakatu Henryka Tomaszewskiego. Jeszcze jako student zaczął zamieszczać swoje rysunki w miesięczniku Polska oraz w tygodnikach Szpilki i Kultura. W latach 1970-72 Dudziński mieszkał w Londynie, współpracując z pismami undergroundu OZ, Ink, Frendz i Time Out. Po powrocie do Polski, w nieco odmienionym klimacie szybko ustalił swoje nazwisko między innymi dzięki Dudiemu - rozczochranemu ptakowi, kontestującemu co tydzień w Szpilkach. Jego prace publikowały czołowe pisma polskie. Stale współpracował z Ty i ja, Literaturą, Kulisami i Polityką. Projektował plakaty teatralne i filmowe, pisał (wspólnie z żoną Magdą Dygat) i ilustrował książki dla dzieci, projektował scenografie teatralne i czołówki filmowe, współpracował z radiem i telewizją i wystawiał swoje prace w czołowych galeriach. W 1977 roku Dudziński został zaproszony na Międzynarodową Konferencję Grafików w Aspen, Kolorado. Po przyjeździe do Stanów postanowił zamieszkać w Nowym Jorku. Podjął współpracę z czołowymi pismami amerykańskimi, w tym: The Atlantic Monthly, The Boston Globe, Newsweek, The New York Times, Playboy, Rolling Stone, Vanity Fair, The Washington Post i Time. Współpracował z wieloma pismami europejskimi, Korzystali z jego współpracy: AT&T, Conde Nast, IBM, Deutche Telekom i Royal Bank of Scotland.

W latach 1982-1990 Dudziński wykładał w Parsons School of Design w Nowym Jorku. W 2001 roku Sopot nadał Andrzejowi Dudzińskiemu tytuł Honorowego Obywatela Miasta. W 2007 roku TVP Kultura pokazała "Niedzielę z Andrzejem Dudzińskim". W lutym następnego roku TVP 2 emitowała film dokumentalny pt: Dudi,w reżyserii Małgorzaty Łupiny, ukazujący sylwetkę i działalność artystyczną Andrzeja Dudzińskiego. W 2009 nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazał się "Mały alfabet Magdy i Andrzeja Dudzińskich". W 2012 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2013 został laureatem Nagrody Neptuna przyznawanej przez prezydenta Gdańska. W 2014 otrzymał Nagrodę ZAiKSu. Zaś w roku 2015, dla upamiętnienia 100-lecia urodzin Stanisława Dygata, na zamówienie TVP 2, reżyserował film dokumentalny "Mój ojciec Staś", według scenariusza Magdy Dygat.

W 2018 otrzymał Nagrodę 100-lecia Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, które w 2019 nadało mu tytuł Honorowego Członka.

Opinie

Dodaj opinię

Dodaj opinię

Odpowiedz

STOP Hejt! Przemyśl swoją opinię

Regulamin dodawania opinii

zamknij

Sprawdź się

Jak nazywa się gra komputerowa stworzona przez Mateusza Skutnika, której akcja rozgrywa się w Gdańsku?