Wiadomości

Co się wydarzyło w hotelu Grand?

W hotelach ludzie zachowują się inaczej. Uruchamia się ich alter ego, druga tożsamość, na co dzień skrywana przed rodziną i współpracownikami. Te hotelowe tajemnice tropi Janusz Leon Wiśniewski, autor książki "Grand" poświęconej jednemu z najsłynniejszych hoteli w Polsce - sopockiemu Sofitel Grand Sopot.



"Grand" Janusza Leona Wiśniewskiego został wydany przez wydawnictwo Wielka Litera.
"Grand" Janusza Leona Wiśniewskiego został wydany przez wydawnictwo Wielka Litera. mat. prasowe
Konstrukcja powieści "Grand" przypomina budowę samego hotelu. Książkę podzielono na kilka rozdziałów, a tytuł każdego z nich stanowi numer pokoju, w którym toczy się akcja. Tak jak w powieści szkatułkowej, kolejne rozdziały to miniopowiadania, a fabuła każdego z nich związana jest z fabułą poprzedniego.

*

Przeczytaj wywiad z Januszem Leonem Wiśniewskim.
*


Wyjątkiem jest rozdział pierwszy, a w zasadzie wprowadzenie do książki, którego akcja ma miejsce na plaży przed hotelem Grand. Wczesnym rankiem, na wilgotnym piasku spotykają się dwie postaci z zupełnie innych światów. Polująca na celebrytów dziennikarka z Warszawy i sopocki kloszard o wdzięcznym pseudonimie Lichutki. To oni wprowadzają czytelnika przez niedostępne drzwi ekskluzywnego hotelu.

Jak pisze Wiśniewski: "Hotele przemieniają (...). Kuszą, prowokują i popychają do przekraczania granic i robienia rzeczy nienormalnych. Niekoniecznie szlachetnych lub godziwych. Są to rzeczy obsesyjnie dla ludzi istotne, ale takie, na które nie pozwoliliby sobie nigdy w swoich domach. Ze strachu, ze wstydu, z obawy przed utratą reputacji." I to właśnie te "dziwne" zachowania "przeciętnych" ludzi stanowią oś książki.

Czytelnik przenosi się z pokoju do pokoju poznając po kolei historie życia gości hotelowych oraz obsługi. Janusz Leon Wiśniewski nie trzyma się przy tym jednego miejsca i czasu akcji. Bohaterowie z ochotą zagłębiają się w przeszłość opowiadając historie z życia swojego oraz przodków.

Dziadek Lichutkiego miał okazję pracować w Hotelu Grand podczas wizyty samego Adolfa Hitlera, który miał tu przybyć we wrześniu 1939. Przodek bezdomnego miał też osobiście poznać sekretarkę i kochankę fuhrera. Dziadek innego gościa hotelowego - Maksymiliana von Drewnitza, niemieckiego pastora, dostarczał do obozu w Sztutowie cyklon B. Postaci historyczne mieszają się tu z wymyślonymi, a prawda z fikcją. Janusz Leon Wiśniewski potrafi przy tym pisać przekonująco, a jego spekulacje na temat przeszłości czyta się z zaciekawieniem i wiarą, że tak mogło się wydarzyć naprawdę.

Konstrukcja powieści przynosi czytelnikowi wiele ciekawych anegdot i faktów historycznych. Mam wrażenie jednak, że sam Hotel Grand nie sprawdza się w roli protagonisty. Tym bardziej, że autor znacznie więcej miejsca poświęca mieszkającym w nim ludziom. Wprawdzie w ich opowieściach hotel jakoś się odbija, ale czytelnik musi głównego bohatera widzieć w całej okazałości, a nie w lustrzanym odbiciu. Gdyby akcję przenieść do innego hotelu nad morzem - niewiele by to zmieniło.

Żonglerka bohaterami (w każdym rozdziale główną rolę gra ktoś inny) sprawia, że czytelnik nie ma z kim się związać emocjonalnie, komu kibicować (lub źle życzyć). Gdy po kolejnym rozdziale znów zmienili się główni "aktorzy", odczułem zawód. Co się z nimi stało? Jak potoczyły się ich losy? Historie opowiadane przez Janusza Leona Wiśniewskiego kończą się zawieszeniem, niedopowiedzeniem. Nie są to jednak frapujące miniatury, jak opowiadania Etgara Kereta, ale dość proste powiastki, z których każda mogłaby być ciekawym wstępem do większej całości. Niestety, wszystkie tropy poruszane prowadzą donikąd.

Choć niezupełnie - na koniec autor pokrótce podsumowuje losy wszystkich swoich postaci. Te kilkunastozdaniowe epilogi nie są jednak w stanie zaspokoić apetytu czytelnika na porządne rozwinięcie i zakończenie. Poczucie niedosytu pozostaje. Z drugiej strony - takie zakończenie paradoksalnie burzy starannie budowaną przez większość książki konstrukcję owych niedopowiedzeń. Zamiast jako spójną całość, lepiej więc potraktować "Grand" jako wakacyjny zbiór sopockich anegdot do poczytania na plaży. Na przykład przed Grandem.

Opinie (28) 7 zablokowanych

  • W Sopocie

    nie ma kloszardów,oni posprzedawali mieszkania i żyją sobie spokojnie,mamy tu tylko tych na gościnnych występach

    • 30 0

  • rany boskie

    czy tę recenzję pisał Panu jakiś licealista?

    • 54 2

  • zamiast kupowac książki, lepiej je wypożyczać (4)

    A za zaoszczędzone 20-50 zl lepiej kupic ciuch ktory bedziemy mieli kilka lat

    • 9 37

    • (1)

      ciuch za 20-50 zl na kilka lat? chyba jak bys go nie nosił bo te reservdy po jednym praniu kolor gubią ;/

      • 17 1

      • te z lumpeksu masz już kilka razy wyprane i wiesz jak będa wygladac po kolejnym.

        A kosztują kilka złociszy. Reszta na książki.

        • 2 0

    • ...A częściej Pan kupuje czy wypożycza? ;-)

      • 7 0

    • Albo do teatru pójść.

      • 2 1

  • czuję się jak społeczna kaleka

    z całą pewnością piszę nie gorsze recenzje niż Borys, a kasy nie mam z tego żadnej. smutek i rozgoryczenie.

    • 21 2

  • panie wiśniewski nie bierz sie pan za coś na czym siem nie znasz

    hitler cyklon B cloczarde sopocki i do tego hotel Grand. Ech szkoda gadac

    • 11 8

  • Recenzent (2)

    Skoro Trojmiasto.pl "zabiera" się za recenzje książek, to jako taki "specjalista" powinien wiedzieć jakie pozycje recenzuje. A przede wszystkim CZYJE są te książki. JLW ZAWSZE skupia się na ludziach i emocjach. A Grand stał się bohaterem, bo jest najbardziej charakaterystycznym hotelem w 3mieście. Warto również dodać, że książka zostanie wydana również w innych krajach, a prosty tytuł pozwoli na pozostawienie go bez zmian.

    Panu Borysowi radzę zająć się czymś, w czym czuje się dobrze. Dużo pisał o seksie i tematach powiązanych - więc może to?

    Pozdrowienia dla całej redakcji.

    • 29 5

    • Ty się akurat znasz ... (1)

      Czep się własnego ogona - Borys jest w porządku i ma nazwisko, które mi się podoba!

      • 2 18

      • Czytanie ze zrozumieniem

        A czy ktoś mówił, że się znam? Nigdzie nic takiego nie padło, Aniu. Nie stwierdzam również, że Borys nie jest w porządku - tylko wg mnie napisał nieciekawą recenzję. Jeśli jednak czujesz się dotknięta... Cóż, "czep" się czego tylko chcesz i bądź szczęśliwa.
        Pozdrawiam

        • 7 0

  • Uziom

    Nie potafisz /P.Wisniewski/ nie pchaj sie na afisz!!!

    • 7 4

  • do komentujących

    Przeczytajcie książkę o której mowa , a potem krytykujcie autora. To, że się panu piszącemu artykuł nie bardzo podobało to nie znaczy , że jest zła. Przeczytałam.Nie czuję "niedosytu"

    • 12 2

  • Podczas II wojny światowej (1)

    Grand Hotel był główną siedzibą Hitlera w Trójmieście.

    • 5 3

    • całe 7 dni pełnił Grand taką funkcję jak zresztą każde miejsce w którym przebywał Adolf.

      • 5 0

  • moj punkt widzenia

    Ksiazke przeczytalam ...........i stwierdzam,ze autor jest niezwykle interesujacym mezczyzna , ale srednim pisarzem - niestety !

    • 4 2

1

alert Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

02

października

10 Tenorów Gdańsk, Filharmonia Bałtycka

Rozrywka

Nowe lokale: sushi, vongole i tatarskie smaki
Nowe lokale: sushi, vongole i tatarskie smaki
Autostopem przez apokalipsę. Recenzja filmu "Greenland"
Recenzja filmu "Greenland"

Kulinaria

Nowe lokale: sushi, vongole i tatarskie smaki
Nowe lokale: sushi, vongole i tatarskie smaki
Szampańsko i rybnie. Kolacja komentowana w Grand Blue
Kolacja komentowana w Grand Blue

Sprawdź się

Gdzie odbył się pierwszy powojenny festiwal jazzowy?